Strata w CIT jednak się przedawnia…

Joanna Karczewska
Joanna Karczewska Starszy Konsultant
kontakt

Organy podatkowe nie mają możliwości kwestionowania wysokości poniesionej straty po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego – wynika z najnowszego orzeczenia NSA.

Wobec istniejących licznych wątpliwości i rozbieżnych stanowisk sądów administracyjnych co do terminu przedawnienia możliwości weryfikacji straty podatkowej w CIT – doczekaliśmy się wreszcie uchwały Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA).

NSA w dniu 6 listopada 2017 r. w 7- osobowym składzie podjął uchwałę (sygn. akt II FPS 3/17), w której stwierdził, że w świetle art. 24 w zw. z art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej nie jest dopuszczalne prowadzenie postępowania podatkowego i orzekanie o wysokości straty w CIT za rok podatkowy, w którym została ona poniesiona, w sytuacji gdy upłynął termin przedawnienia zobowiązania podatkowego za ten rok.

Dotychczas prezentowane były dwa rozbieżne poglądy w sądownictwie. Z jednej strony wskazywano, że skoro strata podatkowa nie mieści się w pojęciu zobowiązania podatkowego, to tym samym nie ulega przedawnieniu. Ugruntowanie tego poglądu dawałoby organom podatkowym możliwość wydawania decyzji określającej stratę tak długo, jak długo możliwa byłaby weryfikacja deklaracji za rok podatkowy, w którym strata ta została rozliczona. Idąc tym tokiem rozumowania, w przypadku straty poniesionej w 2007 r., a następnie rozliczanej w latach 2008 – 2012, możliwe byłoby jej kwestionowanie przez organy podatkowe aż do końca 2018 r. (termin płatności podatku za 2012 r. upłynął w 2013 r., a zatem pięć lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku).

Z drugiej strony, w orzecznictwie pojawiały się również głosy, że skoro zobowiązanie podatkowe przestaje istnieć wskutek jego przedawnienia (co do zasady po pięciu latach, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku), to w konsekwencji organy podatkowe nie mają możliwości prowadzenia postępowania w sprawie określenia straty. Takie stanowisko jest spójne z nałożonym na podatników obowiązkiem przechowywania ksiąg podatkowych do czasu upływu okresu przedawnienia zobowiązania podatkowego.

W wydanej uchwale, NSA przychylił się do drugiego z prezentowanych poglądów. Oznacza to, że organy podatkowe nie mają możliwości kwestionowania wysokości poniesionej straty po upływie terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego. W rezultacie w odniesieniu do straty poniesionej w 2007 r., a następnie rozliczonej w latach 2008 – 2012, jej weryfikacja możliwa była tylko i wyłącznie do końca 2013 r.


Bądź na bieżąco
Otrzymuj najnowsze informacje o zmianach w prawie i podatkach bezpośrednio na swojego maila.

Zapisz się na newsletter >>