Podatki międzynarodowe: ważne wyroki i interpretacje (listopad 2019)

WYROKI

Mechanizm ustalenia podstawy opodatkowania w przypadku przejęcia spółki, którego celem jest uniknięcie opodatkowania

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził w wyroku z dnia 25 września 2019, sygn. II FSK 1362/18, że w sytuacji, kiedy cel przejęcia spółki będzie celem opisanym w art. 10 ust. 4 Ustawy o CIT, podstawę opodatkowania w sposób wyczerpujący opisuje, a contrario, przepis art. 10 ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT. Nie ma natomiast podstaw do obliczania podstawy opodatkowania na zasadach ogólnych, czy też poprzez zastosowanie w drodze analogii mechanizmu z art. 10 ust. 2 pkt 2 Ustawy o CIT. Mechanizmem ustalenia podstawy opodatkowania, który powinien być przyjęty przy tego typu przejęciach (których celem jest uniknięcie opodatkowania) jest mechanizm opisany w art. 10 ust. 2 pkt 1 Ustawy o CIT. Jego zastosowanie zależy od tego, czy spełnione są przesłanki z art. 10 ust. 4 Ustawy o CIT. Natomiast w przypadku gdy przesłanki z art. 10 ust. 4 Ustawy o CIT nie będą spełnione, przejęcie będzie neutralne podatkowo.

Przesłanki uznania działalności za działalność badawczo-rozwojową

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku stwierdził w wyroku z dnia 9 października 2019, sygn. I SA/Gd 990/19, że należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, że w świetle obowiązujących od dnia 1 października 2018 r. definicji, działalność badawczo-rozwojowa w rozumieniu art. 4a pkt 26-28 Ustawy o CIT musi być rozumiana jako działalność mająca charakter twórczy. Testowanie maszyny i wdrażanie oprogramowania, które już ktoś kiedyś wymyślił i dostosowywanie ich na potrzeby własnej produkcji i własnej działalności gospodarczej definicji tych – zdaniem Sądu – nie wyczerpuje.

Umowa darowizny akcji na rzecz funduszu inwestycyjnego jako czynność pozorna

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził w wyroku z dnia 8 października 2019, sygn. I SA/Lu 472/18, że nie jest rolą organów cywilnoprawna kwalifikacja czynności prawnych, lecz jedynie ocena skutków prawnopodatkowych jakie ona wywołuje. Niemniej niekiedy wskazanie adekwatnych skutków podatkowych dokonanej czynności prawnej jest zależne od ustaleń stanu faktycznego na podstawie art. 199a § 2 OP. Zdaniem Sądu, należy w tym kontekście podzielić koncepcję monistyczną czynności pozornych, która przyjmuje, że dwa oświadczenia woli, tj. oświadczenie pozorne i ukryte konstruują jedną połączoną czynność prawną. W szczególności, jak podkreślił Sąd, nie można zgodzić się z argumentacją, że w przypadku pozornych czynności prawnych musi zachodzić tożsamość stron czynności symulowanej oraz dyssymulowanej.

Niemiecki podatek z tytułu nabycia nieruchomości nie jest wydatkiem bezpośrednio związanym z nabyciem udziałów

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził w wyroku z dnia 5 lipca 2019 r., sygn. II FSK 2535/17, że błędne jest stanowisko, że do uznania danego kosztu za bezpośredni wystarczające jest, że strona ma obowiązek go ponieść i nie może tego kosztu uniknąć. W okolicznościach niniejszej sprawy zapłata niemieckiego podatku z tytułu nabycia nieruchomości nie wykazuje żadnego integralnego, bezpośredniego związku z transakcjami na udziałach. Niemiecki podatek nie jest płatny od nabycia udziałów, tylko ewentualnie w związku z nabyciem udziałów. Jest to pewna fikcja prawna, że spółka staje się właścicielem tychże nieruchomości. Ponadto istotne jest, że podatek płatny jest w związku z inną rzeczą (tj. nieruchomością), a nie w związku z dokonaniem transakcji nabycia udziałów. Nie da się bezpośrednio przypisać tego kosztu do udziałów i zakwalifikować jako kosztu bezpośrednio związanego z udziałami, o którym mowa w art. 16 ust. 1 pkt 8 ustawy o CIT.

Skutki podatkowe w CIT przystąpienia do umowy cash poolingu

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził w wyroku z dnia 17 maja 2019 r., sygn. II FSK 1545/17, że skoro faktycznym celem umowy jest udostępnianie środków pieniężnych pomiędzy podmiotami powiązanymi oraz osiąganie przez te podmioty korzyści w postaci odsetek, to tym samym w ramach zawartej umowy jej uczestnicy dokonują transakcji, o których mowa w art. 9a ust. 1 Ustawy o CIT (zakupują usługę w potocznym tego słowa znaczeniu). Jak podkreślił Sąd, przepis art. 9a ustawy o CIT nie wyklucza obowiązku dokumentowania transakcji pomiędzy podmiotami powiązanymi w ramach dokonywanych w wykonaniu postanowień umowy cash poolingu. Ponadto, transfery środków w ramach tego systemu dokonywane pomiędzy uczestnikami systemu, którzy są ich odbiorcami, jak i odbiorcami odsetek mogą nie odzwierciedlać warunków rynkowych, nawet jeżeli warunki ustala niepowiązany z uczestnikami systemu bank.

Zasady opodatkowania podatkiem dochodowym zbycia udziałów (akcji) w celu ich umorzenia

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził w wyroku z dnia 16 maja 2019 r., sygn. II FSK 1488/17, że skutkiem wprowadzenia zasad ogólnych do opodatkowania zbycia udziałów (akcji) w celu ich umorzenia jest to, że – w przypadku otrzymania przez podatnika wynagrodzenia z dobrowolnego umorzenia udziałów – opodatkowaniu podlega dochód, ustalany na zasadach ogólnych (art. 7 Ustawy o CIT) jako przychód pomniejszony o koszty jego uzyskania. Koszty uzyskania przychodów w przypadku zbycia udziałów (akcji) ustalane są natomiast przy zastosowaniu normy wynikającej z art. 15 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 1 pkt 8 Ustawy o CIT. Wprowadzenie tej reguły zostało dokonane przy braku wykreślenia art. 12 ust. 4 pkt 3 Ustawy o CIT. Przepis art. 12 ust. 4 pkt 3 Ustawy o CIT tworzył łącznie z art. 10 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT spójną koncepcję ryczałtowego opodatkowania przychodu przy uwzględnieniu w jego obliczeniu wydatków poniesionych na nabycie bądź objęcie udziałów (akcji). Brak art. 10 ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT i przejście na zasady ogólne opodatkowania powyższych czynności, spowodowało, że nie można uznać, aby aktualnie istniała możliwość zastosowania art. 12 ust. 4 pkt 3 Ustawy o CIT w ramach spójnej koncepcji opodatkowania zbycia udziałów (akcji) w celu ich umorzenia. W konsekwencji ustalając dochód do opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych w przypadku odpłatnego zbycia udziałów (akcji) w celu ich umorzenia, otrzymane wynagrodzenie należy pomniejszyć o wydatki poniesione na nabycie bądź objęcie udziałów (akcji).

Kwestia obowiązku pobrania WHT w związku z wypłatą należności z tytułu najmu urządzenia przemysłowego

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził w wyroku z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. III SA/Wa 1959/18, że przed zastosowaniem art. 21 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT konieczne jest rozstrzygnięcie, jaki podmiot jest podatnikiem oraz czy spełnione są przesłanki z art. 3 ust. 2 Ustawy o CIT. A zatem, czy występują jakiekolwiek łączniki podmiotu zagranicznego z Polską, tj. przy braku siedziby lub zarządu w Polsce, czy podmiot ten osiąga w Polsce dochody. W przypadku wynajmu przez podmioty zagraniczne sprzętu stanowiącego urządzenie przemysłowe, polskiej spółce świadczącej usługi budowlane za granicą z wykorzystaniem tego sprzętu – podatnikiem będą podmioty zagraniczne. W sytuacji gdy podmioty te nie mają siedziby ani zarządu w Polsce i nie można uznać, że osiągają w Polsce dochody z wynajmu tych urządzeń, gdyż usługa budowlana z wykorzystaniem tych urządzeń jest świadczona za granicą – polska spółka wypłacająca wynagrodzenie z tytułu najmu tych urządzeń nie pełni funkcji płatnika i nie jest obowiązana do poboru podatku u źródła. Bez znaczenia w takiej sytuacji jest kwestia spełnienia przez te urządzenia definicji urządzenia przemysłowego.

Organ interpretacyjny nie jest uprawniony do dokonywania oceny konstytucyjności przepisów przejściowych z ustawy wprowadzającej klauzulę GAAR

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził w wyroku z dnia 2 lipca 2019 r., sygn. II FSK 2270/17, sygn. II FSK 90/18, że: 1) Oceny pod kątem zgodności z Konstytucją RP przepisów przejściowych zawartych w ustawie z dnia 13 maja 2016 r. o zmianie ustawy – Ordynacja podatkowa oraz niektórych innych ustaw nie mogą dokonywać organy interpretacyjne. Ponadto nie jest dopuszczalne wydawanie interpretacji indywidualnej, która dotyczyłaby materii, dla której ustawodawca przewidział odrębny tryb i wskazał właściwy do tego organ. A zatem, w sytuacji gdy wniosek o wydanie interpretacji dotyczy kwestii oceny materii, dla której przewidziane jest wydanie opinii zabezpieczającej, organ zasadnie odmawia wszczęcia postępowania na podstawie art. 165a w zw. z art. 14h OP. 2) Nie można uznać, że przepis art. 14b § 2a OP stanowi samodzielną podstawę do odmowy wszczęcia postępowania. Nie można bowiem wykluczyć sytuacji takich, w których w części, gdzie przepisy o klauzuli przeciw unikaniu opodatkowania, a w szczególności rozdział pierwszy Działu IIIa, mający charakter materialnoprawny, może być przedmiotem pytania w trybie interpretacyjnym. To w jaki sposób to pytanie byłoby sformułowane, czy nadawałoby się do wypowiedzi ze strony organu interpretacyjnego, to jest kwestia oceny w indywidualnych sprawach. Ale takiej sytuacji wykluczyć nie można. Wobec tego, nie można kategorycznie stwierdzić, że art. 14b § 2a OP w każdym przypadku, w którym pojawia się przepis o klauzuli, np. ogólne zasady wprowadzające stosowanie klauzuli, może stanowić podstawę do odmowy wszczęcia postępowania.

Brak możliwości zaliczenia do podstawy kalkulacji kosztów kwalifikowanych wydatków na zakup ekspertyz i usług doradczych świadczonych przez podmioty inne niż jednostki naukowe

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził w wyroku z dnia 24 października 2019 r., sygn. II FSK 3684/17, że w orzecznictwie sądów administracyjnych rozwinął się pogląd, zgodnie z którym w świetle wykładni literalnej art. 18d ust. 2 pkt 3 Ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2017 r. ekspertyzy, opinie, usługi doradcze, usługi równorzędne nie musiały pochodzić od jednostki naukowej w rozumieniu ustawy o zasadach finansowania nauki aby wydatki na nie można było zaliczyć do podstawy kalkulacji kosztów kwalifikowanych. Dokonując wykładni językowej ww. przepisu, a także stosując pomocniczo inne metody wykładni należy uznać, że ustawodawcy chodziło niewątpliwie o to, żeby te ekspertyzy, opinie, usługi doradcze i równorzędne pochodziły od jednostek naukowych w rozumieniu ustawy o zasadach finansowania nauki. Dokonana zmiana tego przepisu z dniem 1 stycznia 2018 r. ma zatem charakter doprecyzowujący, a nie normatywny, bowiem z wykładni art. 18d Ustawy o CIT w brzmieniu sprzed dniem 1 stycznia 2018 r. można było dojść do takich samych wniosków jak obecnie.

Usługi IT jako usługi zarządzania systemem informatycznym nie są objęte art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził w wyroku z dnia 24 października 2019 r., sygn. III SA/Wa 425/19, że: 1) Organ interpretacyjny dokonując oceny zastosowania do danych usług art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT powinien kierować się opisem tych usług podanym przez podatnika, a nie ich klasyfikacją według PKWiU. 2) Opisane we wniosku usługi IT jako usługi zarządzania systemem informatycznym nie są objęte art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT, gdyż nie stanowią wymienionych w tym przepisie usług zarządzania i kontroli. Są to usługi bardziej zbliżone do serwisowania, monitorowania, usuwania usterek, dokonywania diagnostyki, wdrażania systemu informatycznego.

RULINGI

Tryb zwrotu pobranego podatku u źródła w przypadku płatności, co do których na podstawie rozporządzenia MF zostało bezterminowo wyłączone stosowanie art. 26 ust. 2e Ustawy o CIT.

Dyrektor KIS stwierdził w interpretacji z dnia 9 lipca 2019 r., sygn. 0111-KDIB2-3.4010.102.2019.2.KK, że w odniesieniu do płatności dokonywanych na rzecz leasingodawców, w przypadku gdy ciężar ekonomiczny podatku u źródła z tytułu płatności został poniesiony przez spółkę, kwota należności nie przekroczyła limitu, o którym mowa w art. 26 ust. 1 Ustawy o CIT, a w przypadku należności powyżej 2.000.000 zł, w sytuacji gdy płatnik pobiera podatek i odprowadza go do urzędu skarbowego, ponieważ nie zakończył jeszcze postępowania weryfikacyjnego bądź jednocześnie nie posiada wymaganych dokumentów (certyfikatów rezydencji i oświadczeń) zgodnie z wymogami wskazanymi w § 5 rozporządzenia MF z dnia 31 grudnia 2018 r. w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, spółka jest uprawniona do wystąpienia o zwrot zapłaconego podatku u źródła na podstawie przepisów Ordynacji Podatkowej, niezależnie od tego jaka była wysokość płatności.

Tryb zwrotu pobranego podatku u źródła w przypadku płatności za usługi niematerialne

Dyrektor KIS stwierdził w interpretacji z dnia 9 lipca 2019 r., sygn. 0111-KDIB2-3.4010.101.2019.2.KK, że  w przypadku gdy ciężar ekonomiczny podatku u źródła z tytułu płatności na rzecz kontrahentów został poniesiony przez spółkę, kwota należności nie przekroczyła limitu, o którym mowa w art. 26 ust. 1 Ustawy o CIT a w przypadku należności powyżej 2.000.000 zł zostały spełnione warunki do zastosowania preferencyjnego traktowania wypłacanych należności (tj. wymagania określone w § 5 rozporządzenia MF z dnia 31 grudnia 2018 r. w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych), a płatności były dokonywane na rzecz podatników z państw, z którymi Polska zawarła UPO, której przepisy określają zasady opodatkowania dochodów z dywidend, odsetek oraz należności licencyjnych, a także gdy istnieje podstawa prawna do wymiany informacji podatkowych z państwem siedziby lub zarządu tych podatników, tj. spółka była uprawniona do zastosowania czasowego wyłączenia stosowania art. 26e ust. 2e Ustawy o CIT na podstawie § 4 pkt 1 ww. rozporządzania, to w takim przypadku spółka jest uprawniona do wystąpienia o zwrot zapłaconego podatku u źródła na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej niezależnie od tego jaka była wysokość płatności, bowiem w tym przypadku podatek u źródła nie został pobrany zgodnie z art. 26 ust. 2e Ustawy o CIT. 

Warunki zastosowania § 2 ust. 1 pkt 9 i ust. 2 rozporządzenia MF z dnia 31 grudnia 2018 r. w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e ustawy o CIT

Dyrektor KIS stwierdził w interpretacji z dnia 1 lipca 2019 r., sygn. 0111-KDIB2-3.4010.100.2019.2.MK, że przepisy § 2-4 rozporządzenia MF z dnia 31 grudnia 2018 r. w sprawie wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e Ustawy o CIT stosuje się, jeżeli spełnione zostały warunki do niepobrania podatku, zastosowania stawki podatku lub zwolnienia, wynikające z przepisów szczególnych lub umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania. Jak wynika z uzasadnienia projektu przedmiotowego rozporządzenia w § 5 projektu rozporządzenia podkreślono, że warunkiem wyłączenia lub ograniczenia stosowania art. 26 ust. 2e Ustawy o CIT w sytuacjach określonych w przepisach § 2–4 jest spełnienie znajdujących zastosowanie w konkretnym przypadku wymagań do zastosowania preferencyjnego traktowania wypłacanych należności. W związku z czym w przedmiotowej sytuacji, wnioskodawca będzie mógł zastosować wyłączenie stosowania przepisu art. 26 ust. 2e Ustawy o CIT. na podstawie dyspozycji § 2 ust. 1 pkt 9 ww. rozporządzenia.

Opodatkowanie dochodów z kwalifikowanych praw własności intelektualnej preferencyjną stawką podatkową

Dyrektor KIS stwierdził w interpretacji z dnia 18 października 2019 r., sygn. 0115-KDIT2-1.4011.312.2019.2.KK, że nie sposób zaaprobować faktu, aby sporządzana dopiero na potrzeby rozliczenia odrębna ewidencja (pozwalającą na określenie podstawy opodatkowania stawką preferencyjną) odzwierciedlała należyte prowadzenie ksiąg, a tym samym wypełniała przesłankę art. 30cb ust. 1 i 2 Ustawy o PIT. Rzetelne dokumentowanie wszystkich operacji finansowych dotyczących IP BOX nie może bowiem polegać na zaewidencjonowaniu i wyodrębnieniu ich na koniec okresu rozliczeniowego. Stworzenie w przyszłości odrębnej ewidencji tylko po to, aby wypełnić obowiązek wynikający z powołanego przepisu, nawet w sytuacji kiedy na jej podstawie możliwe będzie prawidłowe określenie podstawy opodatkowania stawką 5%, przekreśla uprawnienie do zastosowania preferencyjnej stawki opodatkowania uzyskiwanych dochodów.

Ograniczenia wynikające z art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT nie mają zastosowania do płatności dokonywanej na rzecz pryncypała w związku z korektą cen transferowych

Dyrektor KIS stwierdził w interpretacji z dnia 17 października 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-3.4010.463.2018.9.JKT, że ograniczenia w możliwości zaliczenia wydatków na określone rodzaje opłat lub usług niematerialnych do kosztów uzyskania przychodu wynikające z art. 15e ust. 1 Ustawy o CIT, nie będą miały zastosowania do ewentualnej płatności dokonywanej przez spółkę na rzecz pryncypała w związku z korektą cen transferowych skutkującą podwyższeniem kosztów poniesionych przez spółkę jako dystrybutora.

Wchodzące w skład zbywanego przedsiębiorstwa środki pieniężne nie podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów

Dyrektor KIS stwierdził w interpretacji z dnia 17 października 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.444.2019.1.MF, że środki pieniężne to zasoby, które powstały w wyniku przeszłych zdarzeń. Stanowią one zatem efekt zrealizowanych już przedsięwzięć, z uwzględnieniem ich skutków podatkowych. Oznacza to, że „powstanie” środków pieniężnych nie jest obciążone kosztami. Spółka nie poniosła wydatków na nabycie przedmiotowych środków pieniężnych. Wobec powyższego, nie można zgodzić się ze stanowiskiem, że kosztem podatkowym z tytułu zbycia środków pieniężnych, w ramach przedsiębiorstwa, będzie ich wartość nominalna, gdyż kosztem uzyskania przychodów, w myśl generalnej reguły zawartej w art. 15 ust. 1 Ustawy o CIT, może być wyłącznie koszt poniesiony na nabycie zbywanych składników majątku.

Możliwość opodatkowania prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej preferencyjną stawką podatkową wynoszącą 5% (IP BOX)

Dyrektor KIS stwierdził w interpretacji z dnia 16 października 2019 r., sygn. 0113-KDIPT2-3.4011.452.2019.2.PR, że odrębna od podatkowej księgi przychodów i rozchodów ewidencja – zgodnie z art. 30cb Ustawy o PIT – ma na celu obliczenie podstawy opodatkowania, w tym powiązanie ponoszonych kosztów prac badawczo-rozwojowych z osiąganymi dochodami z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, a także monitorowanie i śledzenie efektów prac badawczo-rozwojowych. Taka odrębna ewidencja, oprócz dat dokumentów księgowych, ich numerów oraz kwot z nich wynikających, powinna także: i) wyodrębniać każde kwalifikowane prawo własności intelektualnej, z których wnioskodawca uzyskuje przychody (przede wszystkim, jaki to jest rodzaj kwalifikowanego prawa własności intelektualnej, na podstawie jakich przepisów prawa te podlegają ochronie), ii) wykazywać przychody, koszty ich uzyskania, a także dochód (stratę) przypadające na każde wyodrębnione kwalifikowane prawo własności intelektualnej, iii)wyodrębniać koszty, o których mowa w art. 30ca ust. 4 Ustawy o PIT. Powyższe ma zapewnić możliwość ustalenia łącznego dochodu z kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Wynagrodzenie wypłacane przez spółkę zagranicznym usługodawcom za licencję na mocy umów end-user nie podlega WHT

Dyrektor KIS stwierdził w interpretacji z dnia 1 lipca 2019 r., sygn. 0111-KDIB1-1.4010.193.2019.1.BS, że wynagrodzenie wypłacane przez spółkę zagranicznym usługodawcom na mocy umów end-user za licencję na korzystanie z oprogramowania komputerowego nie jest dla tych podmiotów przychodem, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT, stąd na spółce – jako płatniku – nie ciąży w myśl art. 26 ust. 1 Ustawy o CIT obowiązek pobrania zryczałtowanego podatku dochodowego.

Płatności za korzystanie z baz klientów nie podlegają ograniczeniu w zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów na podstawie art. 15e Ustawy o CIT

Dyrektor KIS stwierdził w interpretacji z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.207.2019.1.AR, że przepis art. 15e ust. 1 pkt 2 Ustawy o CIT dotyczy m.in. wszelkiego rodzaju opłat i należności za korzystanie lub prawo do korzystania z praw i wartości, o których mowa w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 Ustawy o CIT. Zatem, ograniczeniom z art. 15e Ustawy o CIT nie będą podlegały koszty (opłaty i należności) za przeniesienie praw wymienionych w art. 16b ust. 1 pkt 4-7 Ustawy o CIT. Z wniosku jednoznacznie wynika, że wnioskodawca nabył na własność bazy klientów. W konsekwencji w zakresie praw wymienionych w art. 16b ust. l pkt 4-7 Ustawy o CIT nie dokonał on płatności za korzystanie z baz klientów, lecz za nabycie własności tych praw co z kolei oznacza, że prawa te nie podlegają ograniczeniu, o którym mowa w art. 15e ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 16b ust. 1 pkt 4-7 Ustawy o CIT.

Definicja działalności B+R w rozumieniu art. 4a pkt 26 i 28 Ustawy o CIT

Dyrektor KIS stwierdził w interpretacji z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. 0114-KDIP2-1.4010.158.2019.2.MR, że prace B+R wykonywane przez zespół obejmujące m.in. analizę, projektowanie, testowanie oraz wdrażanie innowacyjnych rozwiązań, w efekcie których dochodzi do opracowania, a następnie rozwijania oprogramowania sterownika karty graficznej oraz związanych z nim funkcjonalności karty graficznej poprzez wzrost jej wydajności, należy uznać za działalność badawczo-rozwojową, w tym w szczególności za prace rozwojowe w rozumieniu przepisów art. 4a pkt 26 i 28 Ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym zarówno do dnia 30 września, jak i od dnia 1 października 2018 r. Ponadto, udoskonalanie opracowanego oprogramowania sterowników kart graficznych oraz pozostałych wskazanych rozwiązań technologicznych w tym ulepszanie metody śledzenia promieni światła na obiektach graficznych generowanych przez kartę jest procesem nieustannym, kontynuuje realizowanie opisanych we wniosku prac oraz zakłada, że realizowane w przyszłości prace będą przeprowadzane w oparciu o podobne cele i założenia oraz obejmować będą zakres zbliżony do opisanego we wniosku. Przy czym efekty prac B+R są na bieżąco komercjalizowane, tj. znajdują zastosowanie biznesowe. Stąd, zdaniem Organu, realizowane w przyszłości projekty, również będą spełniały przesłanki uznania je za prace rozwojowe na podstawie art. 4a pkt 28 Ustawy o CIT w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 2018 r.

Obowiązek pobrania i wpłacenia WHT w związku z wypłatą wynagrodzenia z tytułu nabycia usług wsparcia

Dyrektor KIS stwierdził w interpretacji z dnia 25 czerwca 2019 r., sygn. 0111-KDIB2-1.4010.153.2019.2.BJ, że  prawa autorskie do jakichkolwiek materiałów udostępnionych spółce nie przechodzą na spółkę i jednocześnie nie dochodzi do wykorzystywania tych dokumentów/materiałów/informacji w polu eksploatacji szerszym niż wykorzystanie na potrzeby produkcji zleconej przez/za pośrednictwem usługodawcy. Spółka nie jest właścicielem znaku towarowego/marki, pod którą prowadzi działalność. Znak ten jest wykorzystywany w ramach działalności operacyjnej na potrzeby oznaczenie spółki (jej nazwy) oraz wyrobu wyprodukowanego przez spółkę. Jak wynika z powyższego, w ramach świadczenia usług wsparcia dochodzi do udostępnienia spółce know-how oraz znaków towarowych, a tym samym praw wskazanych w art. 21 ust. 1 pkt 1 Ustawy o CIT. W świetle powyższego stwierdzić należy, że wynagrodzenie za wskazane we wniosku usługi wsparcia oraz należności stanowiące ewentualną korektę tego wynagrodzenia podlegają opodatkowaniu podatkiem u źródła.


Bądź na bieżąco
Otrzymuj najnowsze informacje o zmianach w prawie i podatkach bezpośrednio na swojego maila.

Zapisz się na newsletter >>

Czytaj więcej: