Interpretacja Dyrektora KIS może zmienić zasady poboru podatku u źródła od opłat związanych z finansowaniem

Magdalena Piec
Magdalena Piec Starszy Menedżer
kontakt

Interpretacja Dyrektora KIS wskazuje, że prowizje i opłaty okołokredytowe mogą podlegać podatkowi u źródła.

Opłaty okołokredytowe i prowizje związane z uzyskaniem finansowania wypłacane przez polską spółkę na rzecz słowackiego konsorcjum banków podlegają podatkowi u źródła. Tak wynika z interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) o sygn. 0111-KDIB2-1.4010.211.2018.1.BJ wydanej 23 lipca 2018 r.

Zgodnie z zaprezentowanym stanem faktycznym, polska spółka kapitałowa pozyskała kredyt od słowackiego konsorcjum bankowego, z którym wiązał się z obowiązkiem zapłaty:

  • prowizji za zorganizowanie finansowania
  • corocznej prowizji za obsługę umowy na finansowanie
  • prowizji za zapewnienie i administrowanie zabezpieczeniami do umowy finansowania
  • odsetek od kredytu

Z podatkiem u źródła czy bez?

Wnioskodawca zadał pytanie, czy od kwoty zapłaconych prowizji i opłat okołokredytowych należy pobrać i odprowadzić podatek u źródła?

Wnioskodawca argumentował, że prowizja i opłaty okołokredytowe nie zostały wskazane w art. 21 ust. 1 pkt 1 ustawy o PDOP.

Ponadto, wnioskodawca wskazał również, iż wynagrodzenia z tytułu prowizji nie należy utożsamiać z płatnościami o charakterze odsetkowym (traktowanych jako wynagrodzenie za korzystanie z kapitału w czasie) w rozumieniu polskich przepisów podatkowych, jak również polsko – słowackiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania (PL-SK UPO). W przeciwieństwie do odsetek, prowizje nie stanowią bowiem świadczenia okresowego o charakterze ubocznym (kalkulowanego m.in. w oparciu o stopy procentowe oraz czas korzystania z kredytu), lecz mają charakter stały, odrębny od udzielonego finansowania. W konsekwencji, należałoby je kwalifikować jako zyski przedsiębiorstw w rozumieniu PL-SK UPO, co powinno skutkować brakiem opodatkowania podatkiem u źródła w Polsce.

KIS za podatkiem u źródła od prowizji i opłat okołokredytowych

Dyrektor KIS nie podzielił powyższego stanowiska. Jego zdaniem postanowienia PL-SK UPO regulujące opodatkowanie zysków przedsiębiorstw są postanowieniami o charakterze ogólnym, które znajdują zastosowanie, w przypadku braku przepisów szczególnych. W odniesieniu zaś do zaistniałego stanu faktycznego, za regulacje szczególne należałoby uznać postanowienia PL-SK UPO dotyczące płatności odsetkowych.

W myśl art. 11 ust. 4 PL-SK UPO, określenie „odsetki” oznacza dochody z wszelkiego rodzaju roszczeń wynikających z długów, zarówno zabezpieczonych, jak i niezabezpieczonych hipoteką lub prawem uczestnictwa w zyskach dłużnika, a w szczególności dochody z pożyczek publicznych oraz dochody z obligacji lub skryptów dłużnych włącznie z premiami i nagrodami związanymi z tymi pożyczkami, obligacjami lub skryptami dłużnymi. Opłaty karne z tytułu opóźnionej zapłaty nie będą uważane za odsetki w rozumieniu tego artykułu.

Dyrektor KIS przyjął, iż zgodnie z powyższą definicją „odsetek” oraz w świetle komentarza do Konwencji Modelowej OECD za odsetki należy uznać każde (w związku z wykładnią literalną pojęcia „wszelkie”) wynagrodzenie za korzystanie z „wypożyczonego” kapitału a nie tylko oprocentowanie nominalne (włączając także opłaty przygotowawcze, manipulacyjne, prowizje itp.).

Zdaniem organu, wskazane we wniosku o interpretację prowizje i opłaty okołokredytowe są wydatkami ściśle związanymi z zaciągniętym finansowaniem kredytowym. W konsekwencji, należy je traktować jako odsetki w rozumieniu PL-SK UPO a spółka dokonująca płatności ma obowiązek pobrać podatek u źródła.

Dyrektor KIS dodał również, że dla kwalifikacji danego świadczenia jako opodatkowanego podatkiem u źródła decydujące znaczenie ma treść uregulowania samej umowy oraz zakres faktycznie wykonanych czynności, a nie tylko jej nazwa.

Interpretacja Dyrektora KIS może zmienić zasady poboru podatku u źródła od opłat związanych z finansowaniem

Podejście organu podatkowego zaprezentowane w powyższej interpretacji indywidualnej może mieć wpływ na sytuację polskich podmiotów, które dotychczas od tego rodzaju opłat nie pobierały podatku u źródła.

W przypadku polskich podmiotów, które otrzymują finansowanie od podmiotów z siedzibą za granicą, istotne jest przeanalizowanie płatności związanych z tym finansowaniem i ustalenie jakiego rodzaju płatności są dokonywane w związku z nim. W dalszej kolejności, należałoby dokonać oceny czy takie płatności powinny podlegać podatkowi u źródła w Polsce.

Ponadto, płatnicy powinni wziąć również pod uwagę zmiany ustawie o PDOP od 2019 r., które mogą nakładać dodatkowe wymagania, dla zastosowania postanowień umów o unikaniu podwójnego opodatkowania oraz zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 3 ustawy o PDOP. Przepisy obowiązujące od 1 stycznia 2019 r. zawierają nowe wymogi dotyczące poboru podatku u źródła, tj. nową definicję rzeczywistego właściciela płatności oraz wymóg dochowania należytej staranności.  Należy również przeanalizować czy płatności z tytułu prowizji i opłat okołokredytowych spowodują przekroczenie progu 2 mln zł do jednego podmiotu rocznie (w takim przypadku zastosowanie mogą znaleźć dalsze, nowe zasady poboru podatku u źródła).

Współpraca: Marcel Zenowicz, Jan Rybarczyk


Bądź na bieżąco
Otrzymuj najnowsze informacje o zmianach w prawie i podatkach bezpośrednio na swojego maila.

Zapisz się na newsletter >>