Ustawa o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych – zapraszamy do obejrzenia nagrania z webcastu EY

Sylwia Majek
Sylwia Majek Specjalista ds. marketingu
kontakt

Wykazanie należytej staranności, weryfikacja kontrahentów, procesy wdrażania procedur i rola sygnalisty – o te zagadnienia najczęściej pytali uczestnicy webcastu EY: Druga odsłona projektu Ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych – co zmiany oznaczają dla firm?.

W imieniu firmy EY bardzo dziękujemy za zainteresowanie naszym szkoleniem online (webcastem)
na temat projektu nowelizacji Ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych. Wydarzenie było poświęcone wyzwaniom stojącym przed firmami, a wynikającym z nowych obowiązków,
które nakładać będzie planowana nowelizacja ustawy. Szkolenie, prowadzone przez ekspertów EY, Jarosława Grzegorza, Michała Klimczaka i Wojciecha Niezgodzińskiego, odbyło się 11 października br., w godz. 10:00-11:00.

Zapraszamy do obejrzenia archiwalnego webcastu EY: Druga odsłona projektu Ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych – co zmiany oznaczają dla firm?.
Nagranie z transmisji
Podczas webcastu eksperci EY omówili kluczowe zmiany związanie z projektem Ustawy o odpowiedzialności podmiotów zbiorowych. W sesji Q&A prelegenci mieli możliwość odpowiedzieć m.in. na następujące pytania uczestników:

Pytanie: Czy opinia z zastrzeżeniem wydana przez audytora to zawiadomienie “sygnalisty”?

Odpowiedź: W myśl projektu ustawy, a także zgodnie z dobrymi praktykami, sygnalistami stają się osoby będące pracownikami, współpracownikami oraz w szerszym kontekście przedstawicielami dostawców lub klientów, które przekazują firmie informacje o możliwych nieprawidłowościach. Co do zasady jednak opinia audytora nie powinna być traktowana jako zawiadomienie sygnalisty. Jednocześnie, opinię wydaną z zastrzeżeniem należy każdorazowo rozpatrywać w kontekście przedmiotu / treści zastrzeżenia.

Pytanie: Czy na dziś są już na rynku firmy specjalizujące się w audycie procedur wymaganych ustawą?

Odpowiedź: W aktualnym projekcie ustawy (wersja z 1 października 2018 roku) opublikowanym 17 października br. usunięto zapisy dotyczące przeprowadzania audytów zgodności i ryzyka. Zgodnie z zapisami w poprzedniej wersji projektu, miały one wyłączać odpowiedzialność spółki w zakresie „winy w organizacji”, czyli takiej organizacji procesów wewnętrznych, które umożliwiły popełnienie przestępstwa lub przestępstwa skarbowego. Dla firm oznacza to konieczność bieżącego utrzymywania zgodności i monitorowania ryzyka. W praktyce nieodzowny będzie system compliance. Niemniej to na spółce ciążyć będzie obowiązek wykazania jego efektywności. W tym przypadku wykonanie zewnętrznej analizy efektywności istniejących rozwiązań lub oceny ich skuteczności oraz zastosowanie się do rekomendacji może stanowić wyraz należytej staranności. Wybierając firmę, która może realizować tego typu przeglądy warto zwrócić uwagę na jej doświadczenie we wdrażaniu i ocenie rozwiązań z zakresu systemów zarządzania zgodnością (compliance). Dodatkowo cenna może być znajomość praktycznych rozwiązań stosowanych w krajach, w których funkcjonują już podobne rozwiązania z zakresu odpowiedzialności karnej firm.

Pytanie: Jeżeli firma zwróci się do organu administracji publicznej (US, Urząd Celno-Skarbowy) z zapytaniem o wiarygodność kontrahenta, czy organ administracji publicznej jest zobligowany do udzielenia odpowiedzi na zadane pytanie o wiarygodność kontrahenta i czy taka odpowiedź będzie uważana za wykazanie należytej staranności przez przedsiębiorcę (zakładając pozytywną odpowiedź, że kontrahent działa zgodnie z prawem)?

Odpowiedź: Projekt ustawy nie definiuje środków, jakie powinna podjąć firma by zapewnić należytą staranność w zakresie weryfikacji kontrahentów. Odpowiedzialność za właściwość podjętych działań będzie zatem leżała po stronie firmy. Zgodnie z dobrymi praktykami, weryfikacja kontrahentów powinna być oparta na ryzyku, w tym m.in. może brać pod uwagę ocenę sytuacji finansowej, wiarygodności i reputacji kontrahenta. W zależności od wartości zamówień i charakteru współpracy, weryfikacja może obejmować m.in. sprawdzenie danych rejestrowanych, prasówkę, kwestionariusze wypełniane przez kontrahenta, aż do tzw. audytów strony trzeciej. Próba pozyskania informacji od organów administracji publicznej może wpisywać się w taki proces. Należy jednak pamiętać, że z perspektywy należytej staranności kluczowa ma być skuteczność podejmowanych działań. W tym kontekście pragniemy wskazać, że nie istnieje obecnie jedna, uniwersalna procedura dotycząca weryfikacji wiarygodności kontrahenta i uzyskania takiego potwierdzenia przez organy podatkowe i skarbowe. Obecnie istnieją częściowe procedury jak np. wystąpienie o informacje o zaległościach podatkowych przy nabyciu przedsiębiorstwa czy sprawdzenie ważności numeru NIP.

Wszystkie pytania i odpowiedzi z webcastu w dokumencie do pobrania tutaj

Powiązane wpisy


Komentowanie zostało wstrzymane